مادامی که منم و سی و یک صبح که

شاید که نه، حتما شما هم این جمله رو شنیدید که میگن نیما یوشیج در جشن یک سالگی فرزندش نوشت: پسرم! یک بهار، یک تابستان، یک پاییز و یک زمستان را دیدی! از این پس همه چیز جهان تکراریست جز مهربانی...

و من داشتم فکر میکردم واقعا اینکه مرداد رفت و #شهریور اومدِ امسال با مرداد رفت و شهریور اومدِ پارسال چه فرقی داره! نشستیم مرداد بره و شهریور بیاد و بره و مهر بیاد و بره و آبان و آذر و ....

گمونم چاره برای تکراری نبودن روز و روزگار و جهان فقط سفر کردن ه..

این شهریور با شهریور پارسال فرقی نخواهد داشت مگر اینکه در یک جغرافیای دیگری باشی، مثلا شهریور در کوهستان با شهریور در کویر با شهریور در جنگل و شهریور در دشت و شهریور در ساحل فرق داره، شهریور در کنار چشم بادامی ها، شهریور در کنار مو بورها، شهریور در کنار سیاه پوست ها فرق داره ...

مادامی که منم و سی و یک صبح که بیست و پنج تایش خواب، نواب، چمران، ونک، همین کیبورد و مونیتور، ونک، چمران، نواب، خواب است و شش تای باقیمانده خواب و صبحانه و خواب و ناهار و خواب و شام و خواب است، مهم نیست که این سی و یک روز به مهر ختم می شود یا به اردیبهشت...

وقتی همه چیز تکراریست، باید خودمان را سبک کنیم، پای مان را، بارمان را، کوله و چمدانمان را، باید سبک کنیم خودمان را و بپریم در آغوش گشوده باد و نسیم و توفان زندگی تا ما را ببرد، ببرد حتی اگر شده فقط برای یک روز هم این شهریور مثل شهریور پارسال نباشد..

من در تلگرام:

#الهام_محمودی

@elham_mahmoudy