ایوان، نماد ِتماشاست..ایوانِ خانه ما اما، در ازدحام کوچه خوشبخت گم شده است.. مرا ببر و بنشان در همان ایوانِ کودکی ام، آنجا که چهارزانو نشسته، لغات قرمز رنگ را چهاربار، چهاربار مینوشتم...مرا ببر به آن ایوانی که هرشب، ساعت هفت و سی دقیقه، از آن بالا نگاه میکردم تا آن مرد با آن کت و شلوار های سورمه ای

پیش می آید گاهی یک رابطه، یک شروع خوب و هیجان انگیز دارد و یک بدنه دلچسب و دوست داشتنی و یک پایان! نه پایان ندارد، برای تمام شدن یک رابطه باید کات داد، باید خداحافظی کرد، باید پرچم را پایین کشید... در غیراینصورت آدمی از کجا می داند که تمام شده؟ در غیراینصورت ماه ها، هفته ها، روزها منتظر میمانی... آن

آمار class =mbody>MeLoDiC ]]]]]]]]]]>]]]]]]]]>]]]]]]>]]]]>]]>

آمار class =mbody>MeLoDiC ]]]]]]]]]]>]]]]]]]]>]]]]]]>]]]]>]]>

بنده معتقدم قشنگی عکس ها به زیبایی خود آدم یا لبخندش نیست... به حس خوبی است که عکاس به آدم منتقل میکنه...الهی که قشنگترین عکس های دنیا رو داشته باشید.. دست نوشته های #الهام_محمودی

عجیب شده ام، بسیار عجیب اگز موضوعی، شخصی، حرفی مرا برنجاند ساعت ها با خودم کلنجار می روم و صدها جواب و توضیح و بحث اماده می کنم تا بر سر دیگران بریزم، ساعت ها با خودم و دلایل منطقی ام حرف می زنم، ساعت ها تمرین میکنم تا با بهترین جمله بندی حقم را احقاق کنم و بگویم که احساس بدی برایم ساخته اند، بگویم ...

حالمون خوبه، زندگی به روال عادی برگشته، موزیک دانلود میکنیم، بستنی میخوریم، از اومدن ابرها، ابرو در هم میکشیم و از تیزی آفتاب ابرو بیشتر به هم می کشیم.. شهر تقریبا از کاغذوعده وعیدها پاک شده، انگار خیالمون راحته.. ته مونده خبرها و جوک های اجتماعی و سیاسی رو سر می کشیم و عکس العمل هامون ملایم تر شده،...

هر از گاهی موبایلم رو بر میدارم عکس ها و فیلم های بیخودکی رو پاک میکنم، عکس هایی که در لحظه تولدشون فکر کردم خیلی مهم هستند و باید نگهشون دارم اما با گذشت زمان کمی ارزششون کم شده و با مکث کوتاهی تصمیم به عدم شون گرفتم.اینجوری حافظه موبایلم سبک میمونه، هر وقت عکس یا فیلم مهمی خواستم راحت پیداش می کنم

آدمیزاد است دیگر، گاهی دلش می شکند... از دیده نشدن، از شنیده نشدن، از خوانده نشدن، از در اولویت های آخر بودن، ... آدمیزاد است گاهی دلش می شکند... از صبوری زیادی، از مهربانی زیادی، از سازگاری زیادی، از کوتاه آمدن های زیادی، ... آدمیزاد است دلش می شکند... من در تلگرام: https://telegram.me/darchin_e_ch...

زندگی بالا و پایین دارد، خوب و بد دارد، تلخ و شیرین دارد، ترش و ملس دارد، گرم و سرد دارد، خنده و گریه دارد، کوچک و بزرگ دارد، دوست و دشمن دارد، بود و نبود دارد، رفت و آمد دارد، ... زندگی بالا و پایین دارد، ولی ما باید یک جا بمانیم، خودمان باشیم و عوض نشویم، عوض هم شدیم متعالی بشویم، مهربان و سر به ز...

یک روزهایی آدم از خواب بیدار ميشه و ديگه از هيچي نمیترسه.. اون روز، روز خوبی نیست.مثلا همین امروز.. من در تلگرام: https://telegram.me/darchin_e_chindar/320

یک زیر لیوانی جدید خریدم برا سر کار... که اگه بجنبید تا امشب تو استوری اینستگرام میتونید ببینیدش، قشنگه دوسش دارم ولی یه اشکال کوچیک داره، لیوان من روش جا نمیشه، به خاطر گلاش... خیلی ادم ها هم همینجوری اند، خوبن، قشنگن، جالبن، اما اندازه ما نیستن... دست از سر این آدما برداریم.

رفته بودیم از حیاط شرکت خرمالو بدزدیم... که دیدم اونجا پر از حسن یوسف ه... پرررررر علی آقا گفت هرکدوم رو می خواهید بردارید ببرید... و ما خوشحال شدیم و امروز علاوه بر دو خرمالو (که حوصله ندارم عکسش را اپلود کنم باز بروید در استوری اینستا ببینید..) با یک گلدان بزرگ حسن یوسف به خانه می رویم..

و اگر هشت میلیارد مردم زمین، تبریک باران کنندم به اندازه آن ماچ خوشحالی مادرم به دل نخواهد نشست... که بی شک خوشحال ترین مردم است بر خوشحالی های من...

برای صدمین بار صفحه موبایلم را چک میکنم..

آدم ها عجیبند، نه این رویشان مشخص است و اعتماد کردنی و نه آن رویشان... رو؟ بعضی ها هزار رو دارند، گاهی گمان میکنی مواد مخدری، چیزی مصرف می کنند که هر لحظه به رنگی هستند.. در برابر این رنگ به رنگ شدن ها چه باید کرد؟ چطور باید یک رنگ ماند و طاقت آورد؟ مثلا به همکاری که در گروه همکاران تهدید می کند و خ...

برویم بایستیم جلوی آینه و از جادوگر درون آینه بپرسیم: آینه ی جادویی، کی هست در این جهان زیباتر از دیگران؟ -زیباتر از دیگران، در زمین و آسمان بانوی من شمایید.

ایستاده ایم در اتوبوس، مثل همیشه شلوغ است.. یک زن جوان با مادر میانسال و دختر 10ساله اش سوار می شوند.. مثل همه یک گوشه، یک میله را میگیرند و می ایستند.. در نیمه های راه یک صندلی خالی می شود، زن جوان بدون هیچ تاملی به دختر می گوید بنشین.. دختر بچه می پرسد تو چی؟ می گوید تو بشین. کمی می گذرد، مادر بزر...

بعد از هفته ها، وقتی امروز سوار ماشین جدیدم، راه افتادم بیام سر کار.. به خودم نهیب زدم، الی خانوم رانندگی شما نشانه شخصیت شماست نه اتومبیل شما... و با خودم متعهد شدم حتی بیشتر از قبل قانون رو و حریم دیگران رو (سواره یا پیاده) رعایت کنم... +خدایا شکرت ازین مرحله گذشتیم.

بر حسب اتفاق و خواست بی شک خداوند سه هفته ای میشه که با وسایل نقلیه عمومی آمد و شد می کنم.. همه راه ها رو امتحان کردم و همه مسیرها رو تست کردم... مثلا مترو ده دقیقه زودتر می رسم ولی به کمپوت شدن سر صبحش اصلا نمی ارزه.. و یا تاکسی خب اونم یه کم زودتر می رسم ولی خب خیلی گرونه، برای آدمی که 6بلکم 7ساله...