مبادا به نداشتن ِ هم عادت کنیم! مبادا دل گشاد کنی و هر چه بگذرد دلت برای من تنگ نشود... مبادا وقت خوردن نان های خامه ای جلوی چشمت ظاهر نشوم! مبادا این روزها، روز مبادا باشد.. میدانی چیست! انار دل من رسیده است، دیر بچینی اش ترک میخورد، ترک بردارد رهگذرهای بیرون باغ را به هوس می اندازد.. کاش خرمالو بو...

چند خانم میانسال آنطرف سر نمیدانم چه چیزی بحث میکنند، خانمی که به گمانم دیگر از میانسالی اش گذشته میچرخد می آید اینطرف بایستد.. تعارف میزنم بیاید بنشیند قبول نمیکند، روبرویم می ایستد.. می گوید: الان 97 سالمه، همشو تو این تهران بودم، اتوبوس سوار می شدیم 2شاهی، 4قرون... میدونی الان چرا این وضعیته؟ انق...

هوا یک جوری است که الان نباید اینجا نشسته باشم، باید سوار اتوبوس های تجریش باشم، بروم برسم به امامزاده، یک چادر صورتی گلدار سرم کنم، بعد از زیارت، بروم در بازارچه، زرشک تازه و گلابی های جنگلی بخرم، دور بزنم سوار خطی ها بشوم، بروم دربند، سوار تله سی شوم، آن بالا که پیاده شدم، بروم در رستوران همیشگی ب...

مردهای توی خیابان بسیار عجیب ند.. تا می بینند یک دختر ترگل ورگل منتظر تاکسی است، می آیند بوق میزنند، و سوارت میکنند، بعد از کمتر از یک دقیقه که میفهند نخیر این یکی از آن یکی ها نیست و به واقع مسافری بیش نیست، اهل حرف و گپ و نیشخند نیست، بی سبب یا راه را اشتباهی می روند یا از ترافیک می نالند تا خودت ...

می توانم حدس بزنم یک دختر بیست دقیقه بلکه نیم ساعت در سرویس بهداشتی شرکت چه کار می کند! اما اصلا و ابدا نمی توانم حدس بزنم یک پسر بیشتر از نیم ساعت در دستشویی چه میکند! آنهم نه روزی یکبار، شاید سه بار در 9ساعت، بلکم بیشتر..

دارم به مرز عاشقی و دوست داشتن فکر میکنم.. کی میتونه ثابت کنه واقعا عاشقه! اگر کسی حاضر باشه خودش رو از پل عابر سر ملاصدرا بندازه وسط چمران، عاشق ه و عشقش رو به اثبات می رسونه؟! یا اگر حاضر نباشه برای تو تا عابربانک سر کوچه بره، فقط بره.... یعنی عاشق نیست؟ دارم به مرز عاشقی و دوست داشتن فکر میکنم.. ...

آخر هفته و خستگی یک هفته، از کار، از هر روز صبح زود بیدار شدن، از فشارهای مترو، از بعد از تاریکی به خانه برگشتن، از روزهای بی سبب ِ شنبه تا چهارشنبه... آخر هفته شد و خستگی یک هفته بر دوشمان انباشته... حالا در دقیقه های آخر روزهای کاری، یک کافه دنج کافی ست تا همه خستگی مان به در شود، یک کافه دنج، یک ...

به اجسام وابسته نباشیم. یعنی نباشیم بهتره، البته شاید وابستگی توصیف دقیق ش نباشه، ولی بهر صورت به اجسام دل نبندیم، باهاشون حرف نزنیم، براشون اسم نذاریم، ... یک روزی، بی سبب و با سبب، خودخواسته یا ناخواسته، از دستشون می دیم و دلمون میگیره... نه تنها به اجسام، بلکه به خیلی از آدم ها هم نباید عادت کرد،...

مردها می توانند، ترک کنند و پشت سرشان را نگاه نکنند.. مردها می توانند، ببینند و جیک شان در نیاید، مردها می توانند رها کنند و بروند پی زندگی شان... ما اما هر روز عکس پروفایل ش را چک می کنیم، وارد صفحه اش می شویم، تمام چت های این چند ماه اخیر را می خوانیم، تا برسیم به جایی که ساکت شد، تا ببینیم چه رخ ...

درسته از یه جایی به بعد روز تولد ِ آدم، فقط یه روز معمولی ه... مثل بقیه روزها... حتی یک حجم عجیب خوشحالی و تبریک ها نمیتونه خوشحال ترت کنه و حتی کادوها و هدیه ها، شاید برای اینکه تو مستقل شدی و به چیز خاصی احتیاج نداری.... هنوز هم خوب ها خوبند، مهربان ها مهربان، روزهای آفتابی روشن و تابستان دلگرم کن...

آدمیزاد در زندگی بیشتر از هر چیزی، به انگیزه احتیاج دارد... برای کار، برای پس انداز، برای تغییر، برای لاغری یا چاقی، برای ورزش، برای نوشتن، برای خواندن، رفتن، آمدن، دیدن، دیده شدن،... مثلا اینکه حداقل 2 یا 3 ایده خوب برای شغل جانبی و کسب درآمد دارم و حتی قدمی برایشان بر نمی دارم... مثلا اینکه گاهی د...

گاهی کار به جایی می کشد که از درد قفسه سینه ات بترسی، از کندی دست چپت در چرخاندن فرمان ماشین وحشت کنی،... به هزار و یک چیز شدنی و نشدنی بیاندیشی و مستاصل..... بعد از مدت ها، بعد از سال ها، چشم باز کنی در بیمارستانی سرگردان باشی، آدم چطوری باید برای خودِ بدحالش پرونده تشکیل بدهد؟ از صفحه اول دفترچه ا...

زندگی که تمام شدنی نیست.. یک روزهایی خوب و دلچسب، یک روزهایی بی هیچ اتفاق خاصی.... گذر می کند و ما همچنان هستیم. فقط نام روزهاست که فرق دارد ولی در اصل اتفاق خاصی نمی افتد... خداوند این روزهای بی هیچ اتفاق خاصی را از ما نگیرد. پ.ن: به مناسبت روز خبرنگار در خندوانه بوده ایم، امشب ببینید... 17م مرداد

نمیتونم خودم رو درک کنم، چطور انقدر خوابم میاد، که ساعت یازده شده و تا حالا دو لیوان بزرگ چایی خوردم و اینا... ولی همچنان به شکل عجیبی خواب آلودم، نسکافه ندارم و فقط قهوه تلخ دارم... که حسش نیست. گاهی صبح ها با وحشت و استرس اینکه مبادا پشت فرمون ماشین خوابم ببره کل مسیر رو طی میکنم... به این حالت می...

آدمیزاد است دیگر، گاهی به یک اتومبیل حسادت میکند، آدم گاهی به اتوميبل عقبی که در آینه میبیند حسادت میکند، آدم گاهی به آن اتومبیل که مردی ميانسال بر صندلی جلويش نشسته و نقش پدر را بازی میکند حسادت میکند... آدمیزاد است دیگر، گاهی دلش برای پدرش تنگ میشود.

ازونجایی که این روزها وبلاگ نویسی کار بسی سختی حساب میشه، بیای و وارد حساب کاربری بشی و بنویسی و اینا........ و خوشبختانه یا متاسفانه تلگرام اسون تر و در دسترس تره......... یک کانال برای دارچین چین دار تاسیس کردیم تا روزمرگی هامون رو اونجا راحت تر و سریع تر با هم مرور کنیم. پس شما هم اگر دوست داشتید...

گاهی گمان میکنم خداوند اینهمه صبوری رو چجوری تو دل من جا کرده!! منکه دل کوچیکی دارم که زود به زود هم میشکنه!! یعنی نکه شکننده باشه ا، نه! شکننده زیاد داره...

نور رفت... پاییز رسید و دلشوره هاش رو با خودش آورد. :/

https://telegram.me/hozvaresh/5619 به یاد #پاییز پارسال و دلشوره های #شهرزاد ی مان..